Categorieën
Bezinning Broeder van het Leven

Een spartelende gelovige

Daar zit ik dan met mijn academische studies en nuchter brein tegenover de ontzaglijke werkelijkheid! Miljoenen knappe koppen hebben duizenden jaren lang ons bestaan proberen te begrijpen – en we begrijpen het nog steeds niet. Niet hoe het heelal ooit kon ontstaan, waarom de zwaartekracht er straks niet gewoon mee ophoudt waardoor de hele hubse boel in elkaar dondert, ja tjonge vertel me waarom het straks weer licht wordt – niemand die we kunnen aanklagen als het donker blijft!

Sprakeloos zit ik vanuit het donker van mijn kleine klooster te staren naar het licht dat vanuit een enkele lamp op de Vogel schijnt: een symbool ontworpen door twee kunstenaars als een ‘Ikoon’; een afbeelding van het heilige bedoeld om het heilige zelf tegenwoordig te maken. Het zijn kunstenaars hè, ze verbeelden een verlangen, ze brengen geen geloof en gebruiken de vrijheid die een kunstenaar heeft. Die vrijheid gun ik mijzelf óók. Ik ben geen apostel van een nieuwe waarheid, geen boodschapper van goed nieuws, ik stamel ten overstaan van het onbegrijpelijke mysterie van het bestaan dat we met een in de punten kloppende wiskunde via natuurwetten kunnen uittekenen, maar toch niet werkelijk verstaan. We zijn er te klein voor. Te tijdelijk. Zelfs de machtigsten onder ons zijn er zo geweest.

Ik haal adem. Eén ademhaling meester van de wereld die ik met mijn geest creëer, waarin ik er zijn mag, waarin ik liefde krijg, waarin ik liefde geef. Wat heb ik meer nodig? Niemand hoeft mij te bevestigen, ik zit hier goed; het kussen is zacht, de temperatuur fijn, de kleuren zijn warm en aangenaam. Het is stil in huis en ik moet niets. Jeetje, het lijkt de hemel wel.

Ik geloof in de zwaartekracht. Ik geloof in het bestaan van miljarden sterren. Ik geloof in de planeet aarde die om de zon draait en haar as wentelt, waardoor het straks weer licht wordt. Het is een evangelie van vanzelfsprekendheden, omdat de meeste mensen het wonder niet meer zien. Alsof ze voor dat wonder ongelovig zijn geworden. Misschien verkondig ik dan toch goed nieuws: je bent onderdeel van een mirakel. Als je ruimte maakt om het te zien.