Categorie├źn
Gebedslab

Gebed

Vrij naar een gebed uit het Orthodoxe christendom. 

Eer aan de grond van mijn bestaan. Vrede voor al wat leeft, alle goeds voor de mensen.

Ik kniel, ik buig mijn hoofd tot de grond en zeg dank voor mijn leven.

Creatieve, immense ruimte van het heelal: ik bewonder u.
Ik bewonder de diepgang van de tijd, de betrouwbare werking van de natuurkrachten, die we steeds beter doorgronden mogen.

O schitterende schepping, weelde van vorm en kleur, almachtige creatie die sterren doet ontstaan en exploderen, en tegelijk ook mij maakte en de mensen van wie ik houd.

Oneindig licht in zoveel sterrenstelsels schijnend, zoals in dat ene op ons. Zwijgende getuige van miljoenen jaar dood en pijn, geboorte en leven. Zonder oordelen laat u gebeuren, de nobelste daad, de lafste moord. Marteling en streling.

Bescherm me voor de zinloosheid van mijn cynisme. Behoed me voor rampspoed. Ik geef mijn lot over aan de stroom van mijn ervaringen in de hoop dat ik ze leer verstaan en vormgeef tot bloei van mezelf en eer aan het leven.

Leer me vandaag opnieuw wat liefde is. Laat me haar mogelijk maken. Laat me deze dag luisteren naar die fluisterende stem in mij die zacht, aanraakbaar maakt.

Kracht, ik noem u “God”, woord en niet-woord, richtingwijzer voor mijn intentie om deze dag – dit uur – nu – adem te geven aan de vonk waarmee alles ooit ontstond en verder gaat.

Laat me mijn kleine leventje verbinden met de grote stroom waaruit het leven voortkwam, die majestueuze, roerloze gang van de tijd, die niemand kent, de grens en grond van de ruimte, die niemand ziet.

Kracht, ik noem u “God”, verstilde, verschreeuwde klank voor diep verlangen en blinde ervaring ineen. Schrijnend, liefdevol mysterie. Toevlucht van al zo vele generaties.

Ik stel mijn hoop op u, Kracht, wetende dat u slechts naam en voorstelling bent, geboren uit mijn eigen behoefte contact te maken met wat me maakte en verder draagt.

Laat ik luisteren dan, laat ik volgen wat zich in mij beweegt. Laat ik mij daar klaar voor maken, stil en rustig, vertrouwend op de komst van die diepe borreling uit uw grond, mijn bron, in de hoop dat ze mijn angst wegneemt en me sterk maakt ten overstaan van afwijzing.

Genees mijn ziel van de lafheid. Laat me opstaan voor de liefde, die geweldloos is en dienstbaar en tegelijk fier, oprecht.

Kracht, u bent de bron van al het leven. U bent het licht waarin ik zie.

Heilige, machtige, onsterfelijke kracht.
Heilige, machtige, onsterfelijke kracht.
Heilige, machtige, onsterfelijke kracht.

Bescherm ons. Vergeef ons. Heb ons lief.

Opgenomen in Wilkes-Barre, 3 maart 2013, Pennsylvania
Voor mij is alle religieuze taal mensentaal. Ik kijk door de 'Waarheid' van de woorden naar een verlangen tot verbinding met de grond van ons bestaan. In de menselijke geschiedenis wordt die grond vaak "God" genoemd. Die grond is een mysterie, dat je niet kunt begrijpen, maar enkel voelen - en dan alleen 'dun' voelen, wellicht zoals een blinde een zonsopgang ervaart. Zeggen dat je "God" doorgrondt, voelt voor mij hoogmoedig. 

In dit magnifiek gezongen gebed uit het Orthodoxe christendom voel ik iets van die grond van ons bestaan. Door het St. Thikon's masterclass choir onder leiding van Vladimir Gorbik. Mijn droom is een liturgie los van een religie en geopenbaarde 'Waarheid'.

The great doxology (de grote lofprijzing, Engels)
De grote lofprijzing, Nederlands.