Categorie├źn
Bezinning Broeder van het Leven

Dagopening

Ik vind het fijn om na het mediteren niet meteen mijn dag in te vallen richting alle te doen dingen en dialogen waar ik onderdeel van ben. Door even wat te lezen in mystieke teksten krijgt mijn dag verdieping mee, die ik naar de te doen dingen en dialogen meeneem. Alles komt dan niet meer zo binnen als de totale werkelijkheid, er staat minder op het spel. Mijn gevoel is niet alleen meer in de details van het leven, maar ook in de ruimte eromheen.

De Indiase mysticus Tagore noemt het een religie die direct te snappen is en geen systeem van metafysica nodig heeft. Het is de ervaring van eenheid van jezelf met het gehele bestaan. Wanneer je in die ervaring je ware aard herkent, ben je mysticus. Tagore noemt het “the poet’s religion”. De waarheid van die religie ligt niet vast in dogma’s, maar wordt ieder moment opnieuw geopenbaard in een schijnbaar eindeloze schepping.

Voor wie met het oog van de eenheid kijkt, begint het wonder elk moment opnieuw. Mijn eigen denken ondersteunt dat: het lijkt vanzelfsprekend dat ik hier op 14 hoog in mijn studio zit te typen, maar als ik er even bij stil sta, vind ik het knap geniaal dat je op pakweg 40 meter in de lucht kunt zitten zonder dat de deksele boel in elkaar dondert. Mijn stoelgang werkt, mijn ademhaling doet het, mijn hart klopt…

Het leven weer zien voor het wonder dat het is, dat is mijn religie. Het geeft betekenis aan mijn bestaan.