broeder damiaan
broeder van het leven

een ‘aards’ gebed

een ‘aards’ gebed

Hoe meer de wetenschappen van het bestaan begrijpen – oerknal, miljarden jaren oud, ontelbare sterrenstelsels – hoe groter het mysterie voor mij wordt. Hoe kan dit allemaal?! Geen mens die het weet, ook zij niet die zeggen dat ze het weten.

Sinds de diepte van het mysterie bij mij is binnengekomen, ben ik niet meer in staat een ‘normaal’ leven te leiden. Werken, leven, Damiaan zijn: het kleine gefrutsel van het leven lijkt voor mij zo afbreuk te doen aan het immense wonder dat onze werkelijkheid heet.

Daarom probeer ik me tot het mysterie te verhouden in een kleine kloosterstudio in Amsterdam, los van een religie. Die kloosterstudio is mijn rust- én bezinningspunt. Hier maak ik me voor even los van mijn eigen verhaal. Ik kijk opnieuw naar de dingen en de wereld buiten. Vaak voel ik dan grote dankbaarheid dat ik even van dit wonderlijke bestaan deel uitmaak. Het vervult me met ontzag en liefde.

Vanuit die bewondering en liefde proberen te leven – voor zover ik daartoe in staat ben – is de kern van mijn spirituele leven. Om er woorden aan te geven, schreef ik een gebed:


gebed


Onze vader en moeder
die de aarde is

Onze woning en toekomst
Onze rijkdom
voor zover we haar waarderen

Stuurloos geschiedt je dagelijks wonder
waarvan we allemaal onderdeel zijn
maar waar we niet in willen geloven
zoals we ook niet willen geloven in elkaar

We zijn vrij
vergeef ons
elke weg is toch van jou

Laat mijn gaan een rusten worden
mijn taal een oogopslag
van de liefde
waarnaar ik verlang

Maak me open
Geef me het vertrouwen dat geen zelf
meer nodig heeft

Voer me weg van gif gepraat
Laat mij blinken

Maak me spiegel
van het diepe water
dat we zijn

Amen.

Meer lezen? Link.